Projekty innowacyjne – podejście do planowania

Projekty innowacyjne – dlaczego potrzebują innego planowania?

W poprzednim artykule zwróciliśmy uwagę na problem planowania w projektach innowacyjnych. Dzisiaj, kontynuując ten temat, chcemy pokazać, że same projekty innowacyjne mogą się istotnie różnić. Pewne ich cechy będą powodować, że podejście do planowania, które sprawdziło się w jednym projekcie będzie nieefektywne w innym. Od czego zatem zależy dobór technik planowania? Jakie narzędzia może wykorzystać project manager, aby stworzyć realistyczny plan projektu innowacyjnego?

Tradycyjne podejście do planowania

W tradycyjnym ujęciu Project manager planujący projekt powinien kierować się maksymą „mierz siły na zamiary” czyli w tym rozumieniu planowanie jest czynnością romantyczną. Wynika to z faktu, że każdy projekt podlega czterem kluczowym ograniczeniom, lub też inaczej — podczas realizacji jest opisany czterema kluczowymi parametrami: czasem, kosztem, zakresem i jakością.

Plan, który pokazuje jakie działania należy wykonać, powinien jasno wskazywać:

• co należy zrobić (zakres),
• kiedy należy to zrobić (czas),
• ile to będzie kosztować (budżet),
• kiedy rezultat pracy będzie pozytywnie oceniony (jakość).

W tradycyjnym podejściu planistycznym pierwszym pytaniem, na które trzeba znaleźć odpowiedź, jest: „co tak naprawdę trzeba w tym projekcie dostarczyć?”.

Ciekawym doświadczeniem dla zespołu jest zadanie tego pytania – poproszony o dokładne wyjaśnienie tego, co ma się zmaterializować na końcu projektu, 5-osobowy zespół potrafi zwerbalizować… 8 rozbieżnych wizji.

Planowanie w projektach innowacyjnych

W projektach innowacyjnych możemy mieć do czynienia z sytuacją, kiedy:

• rezultat jest nieznany – nie wiemy, co mamy zrobić,
• metoda jest nieznana – nie wiemy, jak mamy to osiągnąć.

Poniższa tabela przedstawia możliwe kombinacje tych dwóch obszarów niewiedzy:

---

TYP PROJEKTU

TYP PROJEKTU	A (podejście tradycyjne)	B	C	D
METODA DOBRZE ZDEFINIOWANA	TAK	TAK	NIE	NIE
REZULTAT DOBRZE ZDEFINIOWANY	TAK	NIE	TAK	NIE
TECHNIKA	PBS, WBS, OBS	WBS, OBS	PBS, OBS	OBS

---

Techniki struktur podziału (breakdown structures)

Analiza zakresu projektu wykorzystuje techniki nazywane strukturami podziału (breakdown structure) do zaplanowania działań:

PBS (Product Breakdown Structure)

Struktura podziału produktów – dekomponuje rezultat na elementy składowe.

WBS (Work Breakdown Structure)

Struktura podziału pracy – dzieli zakres pod kątem działań do wykonania.

OBS (Organisation Breakdown Structure)

Struktura podziału organizacji – wskazuje osoby/role odpowiedzialne za wykonanie prac.

Dobór techniki w zależności od typu projektu

Typ A – znamy rezultat i znamy metodę

Można zastosować PBS, WBS lub OBS; rekomendowane PBS.

Typ B – nie znamy rezultatu, ale znamy metodę

Możemy zaplanować działania stosując metodę WBS.

Typ C – znamy rezultat, ale nie znamy metody

Rezultat można podzielić na mniejsze części, wykorzystując PBS.

Typ D – nie znamy ani rezultatu, ani metody

Można jedynie przypisać obszary problemowe do osób lub zespołów stosując OBS i obserwować wyniki.

Co dalej? Zarządzanie stworzonym planem

Niezależnie od zastosowanej techniki kontynuując proces planistyczny uda nam się przygotować plan działań, według którego możemy realizować nasz projekt.

W kolejnym artykule omówimy:

• czym charakteryzuje się zarządzanie operacyjne,
• czym jest planowanie kroczące,
• czym jest planowanie adaptacyjne.