Coach to osoba prowadząca proces coachingowy, pomaga klientowi samodzielnie znajdować odpowiedzi, wyznaczać cele i wdrażać zmiany. Coach nie daje rad, zadaje pytania, słucha i wspiera w odkrywaniu własnych zasobów.
Profesjonalny coach powinien posiadać certyfikację uznanej organizacji (np. ICF), odbyć określoną liczbę godzin praktyki i przestrzegać kodeksu etycznego.
Źródła i więcej:
Coachee to osoba korzystająca z coachingu. To coachee określa cele i jest odpowiedzialny za podejmowanie działań między sesjami.
Skuteczność coachingu zależy od gotowości coachee, otwartości na zmianę i zaangażowania w proces.
Źródła i więcej:
Mentor dzieli się własnym doświadczeniem i daje rady. Coach nie daje rad, zadaje pytania i pomaga myśleć samodzielnie. Mentor zakłada, że ma wiedzę do przekazania; coach zakłada, że klient ma zasoby do znalezienia odpowiedzi.
Oba podejścia działają przez różne mechanizmy i skutecznie się uzupełniają.
Źródła i więcej:
ICF to największa międzynarodowa organizacja zrzeszająca profesjonalnych coachów. Ustala standardy zawodowe i system certyfikacji na trzech poziomach: ACC, PCC i MCC.
Certyfikat ICF jest uważany za złoty standard w branży. Przy wyborze coacha warto sprawdzić, czy posiada aktualną certyfikację ICF.
Źródła i więcej:
Coaching sprzedażowy to indywidualna praca coacha z handlowcem lub menedżerem sprzedaży nad poprawą konkretnych umiejętności i wyników. W odróżnieniu od szkolenia grupowego, pozwala pracować nad indywidualnymi wyzwaniami: prowadzenie rozmów, negocjacje cenowe, budowanie pipeline’u.
Badania CSO Insights pokazują, że firmy z formalnym programem coachingu sprzedażowego osiągają o 16,7% wyższe wyniki. Coaching sprzedażowy łączy narzędzia coachingowe ze znajomością procesów sprzedażowych.
Źródła i więcej:
Zarządzanie coachingowe to podejście, w którym menedżer zamiast dawać gotowe odpowiedzi, zadaje pytania, wspiera pracownika w samodzielnym znajdowaniu rozwiązań i buduje jego odpowiedzialność za wynik. To nie pełny coaching, lecz wykorzystanie narzędzi coachingowych w codziennym zarządzaniu.
Styl coachingowy sprawdza się szczególnie w pracy z doświadczonymi pracownikami, którzy mają kompetencje, ale potrzebują przestrzeni do samodzielnego działania.
Źródła i więcej:
Coaching biznesowy to indywidualny proces rozwojowy. W odróżnieniu od szkolenia, nie polega na przekazywaniu wiedzy, coach zadaje pytania, a nie daje odpowiedzi.
Obie formy się uzupełniają: szkolenie daje wiedzę, coaching pomaga ją zastosować w praktyce.
Źródła i więcej:
Coaching zespołowy to praca coacha z całym zespołem nad poprawą współpracy i komunikacji. Sprawdza się gdy zespół przechodzi kryzys lub się formuje.
Patrick Lencioni w książce Pięć dysfunkcji pracy zespołowej opisał najczęstsze przyczyny problemów zespołowych, coaching pozwala je przepracować.
Źródła i więcej:
GROW to model prowadzenia rozmowy coachingowej: Goal (cel), Reality (rzeczywistość), Options (opcje), Will (wola). Spopularyzował go John Whitmore.
W praktyce menedżerskiej GROW pozwala prowadzić rozmowy rozwojowe bez dawania gotowych odpowiedzi.
Źródła i więcej:
Tak, choć wymaga świadomego przełączania się między rolami. Menedżer-coach stosuje narzędzia coachingowe w codziennych rozmowach.
Wyzwanie to konflikt ról: menedżer ocenia i rozlicza, coach wspiera bez oceniania.
Źródła i więcej:
Trzy kryteria: certyfikacja (np. ICF), doświadczenie z podobnymi wyzwaniami oraz chemia osobista.
Dobrą praktyką jest próbna sesja (chemistry session) przed decyzją.
Źródła i więcej:
Według ICF 86% firm odnotowało pozytywny zwrot z inwestycji w coaching: wyższa produktywność, silniejsze zaangażowanie, niższa rotacja.
Mierzenie ROI wymaga celów na starcie, np. poprawa zaangażowania, skrócenie wdrożenia, zmniejszenie rotacji.
Źródła i więcej: